Weinig skiën en veel après skiën. Na een paar uur voor de groep uit skiën start de avond die al in de middag begint. Met een Jägerthee in de hand zorgt hij toegewijd voor de toeristen. De dag daarop staat hij weer op de piste. Uiteraard met zonnebril zodat de kringen om zijn ogen niet zichtbaar zijn.
Er bestaat geen ander beroep wat zo met clichés te maken heeft als het skilerarenberoep. En dat is geen toeval: “Skileraren moesten tot in de jaren ’90 de rol van lokale entertainer op zich nemen, aldus Petra Hutter-Tillian, directrice van het Salzburger Berufsschilehrer und Snowboardlehrer Verbands (SBSSV) tegenover salzburg.com. Die professionele houding is verandert. En daarmee ook de uitdaging van de skischolen: “Een skileraar is nu hoofdzakelijk sportleraar.” De gast betaald voor deze dienst veel geld en verwacht kwaliteit. “Hiervoor zijn vakkennis, sociale vaardigheden, talen kennis en bijscholing vereist. Op de pistes zijn bijna geen skileraren meer te vinden die maar één taal spreken.
Vroeger waren de skischolen een mannendomein. Inmiddels is die verhouding goed gemixt. Bij de kinderlessen zijn de vrouwen zelfs in de meerderheid.
Er is een duidelijke verschuiving te zien in de verhouding groep- en privélessen. Steeds meer toeristen willen door het gebruik van het modernste materiaal zo snel mogelijk het skiën of snowboarden onder de knie krijgen. Hiervoor zijn ze bereid wat extra uit te geven en zich de luxe te permitteren van een privé leraar. Waar skileraren vroeger met volle volwassen groepen skiede moeten skischolen nu hun uiterste best doen voldoende skileraren bij elkaar te krijgen in de vakantieperiode om te voldoende aan de grote vraag naar privélessen.
